او دوران ابتدایی را در دبستان بوستان گذراند و سپس با مشورت عارف وارسته و خطیب توانا، حضرت آیتالله قدرتالله نجفی، در سال ۱۳۵۱ به قم مهاجرت کرد.
در قم با مؤسسه نشریه «نسل جوان» وابسته به حضرت آیتاللهالعظمی مکارم شیرازی آشنا شد و ضمن اشتغال، تحصیلات خود را ادامه داد. دیپلم را در دبیرستان نظام وفای شهرضا و مدارک فوقدیپلم و لیسانس را در شهرهای بوشهر و اصفهان اخذ کرد.
از توفیقات مهم او، نگارش و ارسال بسیاری از نامههای آن مرجع بزرگوار به سراسر کشور بود. همچنین به لطف الهی، پنج سال در بیت حضرت آیتاللهالعظمی گلپایگانی به خدمت و ملازمت پرداخت و از انفاس قدسی آن عالم ربانی بهرهمند شد. حضور هر صبح در کنار ایشان برای اقامه نماز در حرم کریمه اهلبیت(س) از برکات آن دوران بود.
از افتخارات دیگر وی، همکاری در چاپ و ارسال رسالهها و کتب دینی حضرت آقا به شهرستانها بود؛ دورانی که خود آن را از بهترین سالهای عمرش میداند.
پس از مدتی، تقدیر الهی او را به زادگاهش بازگرداند، با انتخاب حضرت آیتالله نجفی به عنوان نماینده مردم شریف شهرضا، وی به مدت چهار سال ریاست دفتر ایشان را بر عهده داشت.
روحیه خدمترسانی او را بر آن داشت تا همراه با بزرگان شهر، در تأسیس نهادهایی همچون قرضالحسنه سیدالشهدا، بنیاد ازدواج، بنیاد لباس و کمیته امداد امام نقشآفرینی کند. او به مدت سی سال در استانهای اصفهان و بوشهر در کمیته امداد، از عضویت شورا و حسابداری تا معاونت استان، به خدمت مددجویان پرداخت و در سال ۱۳۸۷ بازنشسته شد.
اکنون نیز همراه با جمعی از اهالی محل، در مسجد رباب واقع در خیابان پیروزی، فعالیتهای فرهنگی خود را ادامه میدهد. حاج محمدباقر نجفی بیش از هفتاد سال از عمر خویش را در مسیر کمک به نیازمندان، درماندگان و جویندگان علم و حقیقت سپری کرده و همچنان با شوقی وصفناپذیر در این راه گام برمیدارد.
